Kim jestem?

Jestem kimś kogo zawsze interesowało to, co dzieje się pod powierzchnią.
Nie tylko zachowanie, ale również to, co je poprzedza: napięcie w ciele, przeciążenie układu nerwowego, sposób, w jaki stres, zmęczenie i doświadczenia życiowe zapisują się w psychice i mózgu.

Zanim psychologia stała się moim zawodem, była długo obserwacją. Ludzi. Sytuacji granicznych. Reakcji w warunkach presji, odpowiedzialności i ciągłej gotowości. Praca i życie w środowiskach międzynarodowych, w tym w lotnictwie, pozwoliły mi z bliska zobaczyć, jak funkcjonuje człowiek, gdy nie ma miejsca na błędy, a odpoczynek bywa luksusem.

Jestem magistrem psychologii ze specjalnością neuropsychologia.
Aktualnie studiuję psychologię lotniczą, pogłębiając wiedzę z zakresu funkcjonowania człowieka w warunkach wysokiego obciążenia poznawczego, emocjonalnego i fizjologicznego. Moje zainteresowania zawodowe koncentrują się wokół neuropsychologicznych mechanizmów stresu przewlekłego, regulacji układu nerwowego, snu, zmęczenia oraz ich wpływu na funkcjonowanie poznawcze, emocjonalne i decyzyjne.

Przez ostatnie lata intensywnie rozwijałam się akademicko i praktycznie, uczestnicząc w kursach, szkoleniach i programach opartych na aktualnej wiedzy naukowej oraz standardach etycznych. Bliska jest mi perspektywa łącząca neuronaukę z doświadczeniem emocjonalnym i cielesnym – bez uproszczeń, bez „szybkich rozwiązań”, z uważnością na kontekst i historię człowieka.

W pracy szczególną wagę przywiązuję do:

• nauki rozpoznawania i stawiania zdrowych granic,

• pracy z emocjami, które w środowiskach wysokiej odpowiedzialności bywają tłumione lub ignorowane,

• uczenia się odpuszczania nadmiernej kontroli i perfekcjonizmu,

• dbania o dobrostan fizjologiczny: sen, regenerację, rytm dobowy, podstawowe potrzeby organizmu,

• zrozumienia, jak stres i zmęczenie wpływają na uwagę, pamięć, impulsywność i podejmowanie decyzji.

Nie wierzę w uniwersalne recepty.
Wierzę w proces, w stopniowe odzyskiwanie równowagi, sprawczości i kontaktu ze sobą. W pracę, która nie polega na „naprawianiu”, lecz na rozumieniu mechanizmów i uczeniu się, jak regulować to, co przez długi czas było przeciążone lub ignorowane.

Przestrzeń, którą tworzę, jest połączeniem rzetelnej wiedzy psychologicznej z realnym doświadczeniem pracy z ludźmi funkcjonującymi pod presją. To miejsce dla tych, którzy chcą lepiej rozumieć siebie, swój układ nerwowy i swoje granice — oraz dla tych, którzy czują, że dłużej nie chcą funkcjonować kosztem siebie.

Jeśli tu jesteś, być może jesteś w momencie zatrzymania, przeciążenia albo zmiany. Bez względu na to, z jakiego miejsca przychodzisz — możemy się tu spotkać na spokojnie i bez ocen.